Home | Gastenboek | Links | Contact | Sitemap
Sint Pieterskerk Rosmeer
  • Geschiedenis
• Kerk Sint Pieter
• Pastoors
• Geestelijken
• Sacramentsprocessie

 

 

Pater Valentius Paquay

Zijn vader, Jean Paquay, werd geboren in Alt-Hoeselt op 16 september 1856. Zijn moeder, Maria Vanherf, werd geboren in Glons op 11 januari 1865. Op 5 maart 1886 huwden zij in Rosmeer. Jean moest toen wel in Rosmeer wonen, want pastoor Pauly noteerde in zijn huwelijksregister: ‘Joannes Paquaÿ parochianus in Rosmeer et Maria Vanherf parochiana in Glons’.

Pater Valentius PaquayUit dit huwelijk werden 7 kinderen geboren, van wie Libert Herman Gerard de 6dein de reeks was.

Op 12 september 1921 trad hij binnen bij de Minderbroeders te Tielt en kreeg als kloosternaam Valentius. Hij vond zich de naam ‘Valentinus’ niet waardig, de naam van zijn zalige verre verwant, Valentinus Paquay, het heilig paterke. Lodewijk Paquay, de grootvader van Libert (pater Valentius) was een neef van Jean-Louis Paquay, pater Valentinus, het zalig heilig paterke.

Pater Valentius legde in 1926 te Turnhout zijn plechtige geloften af en werd op 19 augustus 1928 te Sint-Truiden priester gewijd. Op 27 augustus 1928 droeg hij zijn eremis op in Rosmeer, de 1ste van de 7 eremissen in de ambtsperiode van pastoor Husson.

Pater Valens, zoals zijn collega’s hem noemden, begon zijn loopbaan als leraar (o.a. Latijn en Frans) aan het Serafijns college te Lokeren (1929-1934). Van 1934 tot 1937 was hij kapelaan te Winterslag. Daarna verbleef hij nog te Rekem (1937-1939) en als gardiaan te Leuven (1939-1947), te Mechelen (1947-1953) en te Antwerpen (1953-1956) en tenslotte als vicaris te Tongeren (1958-1965).

Vanaf 1965 is hij weer in Sint-Truiden, waar hij haast 20 jaar de ‘grote’ biechtvader en toevlucht was voor mensen in zielennood. Hij heeft dit apostolaat van de biechtstoel als zijn speciale roeping gezien naar het voorbeeld van zijn eerbiedwaardige medebroeder pater Valentinus, het heilig paterke.

De laatste jaren van zijn leven strompelde hij met een stok, vanwege zijn pijnlijke knieën, van zijn kamer in het klooster naar de biechtstoel in de kerk. En toen dat ook niet meer ging, ontving hij zijn biechtelingen op zijn kamer. Geen wonder dat de eenvoudige mensen hem pater Valentinus noemden. Het was ook maar één letter verschil met Valentius.

Pater Valentius Paquay stierf in de kliniek te Sint-Truiden op 7 december 1984. Het was alsof hij een voorgevoel had van zijn dood, want aan de zuster-verpleegster, die de avond vóór zijn dood nog wat bij hem kwam bidden, vertelde hij, dat hij nu gauw naar de hemel zou gaan. Nog diezelfde avond is hij overleden.

 

terug
 
 
Website: Copyright Heemkundekring Rosmeer - Alle rechten voorbehouden